Het gebit van een konijn

Net zoals bij mensen is voor konijnen het gebit ook van groot belang om te kunnen eten.
Omdat konijnen enkel maar gedroogd gras (hooi) en andere plantaardige voeding eten hebben zij een andere gebitssamenstelling dan die van bijvoorbeeld een mens. Hierdoor zijn vooral de voortanden van een konijn erg belangrijk, daarmee snijden zij namelijk de hooisprieten door. In dit artikel wordt verder toegelicht hoe een konijnengebit is samengesteld en wat je kunt doen om gebitsproblemen bij het konijn te voorkomen.

Het gebit van een konijn

Het konijnengebit bestaat uit 4 snijtanden, 20 kiezen en 2 stifttanden. De twee stifttanden zijn kleine tanden die vlak achter de snijtanden van de bovenkaak staan, het zijn als het ware twee extra snijtandjes. Bij een konijn groeien de tanden en kiezen gedurende het hele leven door, om deze reden is het belangrijk dat het gebit van een konijn voldoende slijt. Dit gebeurd normaal gesproken tijden het eten. Een konijn neemt een hapje van een pluk hooi of eet brokjes (biks), gedurende het kauwen laat het konijn het voedsel door zijn mond gaan. Het konijn eet namelijk horizontaal het eten, hierdoor slijten zowel de kiezen als de snijtanden gelijkmatig. Wanneer het konijn niet het juiste voer krijgt zal de slijtage minder worden, waardoor er uiteindelijk gebitsproblemen bij het konijn ontstaan.

Gebitsproblemen voorkomen bij een konijn

Zoals al eerder werd aangegeven is het belangrijk dat een konijn hooi en biks (brokjes) krijgen, dit moeten zij iedere dag krijgen. Hierdoor slijten de tanden gelijkmatig en in de konijnenbrokken (biks) zitten voldoende voedingsstoffen, die ervoor zorgen dat het calciumpijl in het bloed op peil blijft.
Wanneer een konijn namelijk te weinig calcium binnen krijgt, zal deze gaan teren op het calcium dat in het kaakbot zit, hierdoor zal botontkalking ontstaan. Ook een te grote hoeveelheid calcium kan leiden tot problemen bij een konijn, hierdoor kunnen zij problemen krijgen met de blaas. Het is daarom aan te raden om je konijn enkel dagelijks hooi te geven en een juiste hoeveelheid biks (20 gram per kilo lichaamsgewicht van het konijn) eventueel aangevuld met groenten. Geef het konijn absoluut geen liksteen deze bevatten teveel calcium en zijn om deze reden eigenlijk erg ongezond. 

Hoe gebitsproblemen herkennen bij een konijn?

Een konijn kan problemen met het gebit krijgen door onjuiste voeding, maar ook bijvoorbeeld wanneer er ooit een tand is afgebroken. Echter zijn er verschillende manieren om erachter te komen of het konijn gebitsproblemen heeft, denk aan;
  • Vermageren
  • Een ander eetpatroon (at het konijn voor die tijd altijd alles op, maar nu niet?)
  • Niet eten terwijl het konijn wel ge├»nteresseerd is in het voedsel
  • Een vieze/minder glanzende vacht
  • Pus bij de ogen (doordat het konijn meer traant)
  • Geen goede structuur van de ontlasting (konijnenkeutels zijn doorgaans droog)
  • Ballen maken van het eten, het konijn zal het eten niet gaan opeten maar gaat ermee spelen en spuugt het later uit in het hok

Het gebit van een konijn controleren

Je kunt het gebit van het konijn zelf regelmatig controleren, dit kun je doen door het konijn vast te pakken en zijn wangen omhoog te drukken. Echter laten sommige konijnen die niet graag toe, het kan verstandig zijn om handschoenen te dragen omdat het konijn kan gaan krabben of zelfs kan gaan bijten. Durf je het niet aan om het gebit zelf te controleren? Vraag dan de dierenarts of een medewerker in de dierenspeciaalzaak.

Wat te doen bij gebitsproblemen?

Het is erg vervelend wanneer je konijn te kampen krijgt met gebitsproblemen, meestal moet de dierenarts eraan te pas komen om de tanden weer op de juiste lengte te slijpen. Het is altijd erg belangrijk om naar de dierenarts te gaan met een konijn waarvan wordt vermoed dat het ziek is of problemen heeft met eten. De dierenarts kan vaak exact zien wat er aan de hand is en kan indien noodzakelijk tijdig ingrijpen. Daarnaast is het aan te raden om jaarlijks een bezoek te brengen aan de dierenarts om de conditie van het konijn te beoordelen, dit kan vaak samen met de noodzakelijke jaarlijkse inentingen voor VHD en Myxomatose.

Geen opmerkingen: